بررسی کتاب «تمام جهان در من است» اثر «ایمان سرورپور» - قسمت اول

این جملات بخشی از جملات پشت جلد کتاب «تمام جهان در من است» نوشته‌ی «ایمان سرورپور» است که خواننده را کمی با نام کتاب و محتوای آن آشنا می‌کند. ایمان سرورپور در این کتاب به خودشناسی عمیق پرداخته و کتاب را به ۴ بخش زیر تقسیم‌بندی کرده است:

به جرئت می‌توان گفت که مسیر خوشبختی و موفقیتی که بسیاری از نویسندگان بنام و مشهور جهان در کتاب‌های خود معرفی کردند با مسیری که ایمان سرورپور متصور شده بسیار همپوشانی دارد با این تفاوت که او موفقیت را در گرو خودشناسی می‌داند و برای آن راه میانبری قائل نیست.

فارغ از یک جریان خطی واحد که کل کتاب را شامل می‌شود و به تمام مفاهیم مطرح شده در کتاب انسجام می‌بخشد، سرورپور با جملات ناب، عمیق و بسیار دلنشین به این جریان، رنگ و بویی متفاوت می‌افزاید. کاملاً شبیه یک بوم نقاشی که جزء جزء آن را رنگ‌هایی تشکیل می‌دهد که زیبایی اثر را دوچندان می‌کند.

ایمان سرورپور در فصل اول برای شروع مسیر موفقیت جمله‌ی زیبایی دارد:

اگر می‌خواهی هیچ وقت ناامید نشوی به بزرگترین طرفدار خود تبدیل شو، این گونه دست کم آسوده خاطری که روزی حتی اگر تمام جهان، تو را تنها گذاشت یک نفر تا همیشه پای تو و رویاهایت خواهد ایستاد و تو را تنها نمی‌گذارد. هیچ گاه نبود ابزار و امکانات را بهانه نکن چرا که شرایط هرگز در ابتدای کار برایت کاملاً مهیا نخواهد بود.

ابتدا به بررسی فصل اول و مفهوم هدف و موضوعات پیرامون اون، از زبان «ایمان سرورپور» می‌پردازیم.

هدف چیست؟

آن نیرویی است که در دل و ذهن تو جاری می‌گردد تا آن را محقق سازی بی آنکه در مسیر متوقف شوی.

آیا اصلاً شرایط عالی وجود دارد؟

اگر گمان می‌کنی شرایط و امکانات مهیا نیست و اگر منتظری فرصتی مناسب در خانه‌ات را بزند این انتظار بیهوده است.

چرا می‌گوییم سخت؟

چون موفقیت تضمینی ندارد جز رها نکردن خواسته تا رسیدن به موفقیت نهایی و اصلاً قرار نیست مسیر، خالی از چالش باشد.

افرادی که هدف‌گذاری می‌کنند و برای دستیابی به رویایی، هر اندازه دور، بلند می‌شوند و مسیری را در پیش می‌گیرند، نه فارغ از مشکلات هستند و نه در شرایط ایده‌آل زندگی می‌کنند و نه پشتشان به حمایت این و آن گرم است، آنها تنها روحیه‌ی طلبکارانه را کنار گذاشته و اعتماد به نفس را از دیگران گدایی نمی‌کنند.

جنگجویی را تصور کن که در نبردی نابرابر سپر و شمشیرش را از دست داده‌؛ اگر تو به جای این جنگجو بودی صرفاً چون شمشیر نداشتی، تسلیم مرگ می‌شدی یا نه با هر وسیله‌ای حتی شده یک تکه چوب شکسته به نبرد برای زندگی ادامه می‌دادی؟

شناخت ما از نقاط ضعف و قدرت‌مان نیاز به توازن دارد. اوج هنر و آگاهی هر فرد جایی آشکار می‌شود که با تکیه بر نقاط قوت خویش، به سراغ ضعف‌هایش می‌رود چرا که گاهی ناب‌ترین استعدادهای هر فرد در ابتدا نقاط ضعف او به حساب می‌آمدند.

اگر درخشیدنی باشد در نقاط ضعف تو نهان شده. همان تاریک‌ترین نقطه‌ی وجودت که همیشه از قدم نهادن در آن می‌هراسی.