post-image

مالیات درگاه پرداخت اینترنتی چیست؟

مالیات درگاه‌های پرداخت اینترنتی، به مالیاتی اطلاق می‌شود که صاحبان این درگاه‌ها و دستگاه‌های کارتخوان موظف به پرداخت آن بر اساس درآمد خود می‌باشند. به عبارت دیگر، این مالیات، بر درآمد حاصل از این درگاه‌ها شامل می‌شود و تنها داشتن این درگاه‌ها به خودی خود منجر به پرداخت مالیات نمی‌شود.

چنانچه در خصوص درگاه بانکی و ضرورت آن اطلاعاتی ندارید می‌توانید به مقاله‌ای با عنوان «درگاه بانکی و ضرورت آن در فروشگاه آنلاین چیست؟» مراجعه کنید و با انواع درگاه‌های بانکی آشنا شوید.

نکته‌ی بسیار مهم که اغلب به مخاطبان عزیز گفته نمی‌شود این است که عدم پرداخت مالیات و یا صفر شدن مالیات به معنای انجام ندادن تکالیف قانونی مودی نمی‌باشد. یعنی تمامی دارندگان درگاه‌های بانکی و یا دستگاه‌های کارتخوان می‌بایست پس از ثبت‌نام در سامانه‌ی مودیان نسبت به انتخاب روش پرداخت مالیات خود (تسلیم اظهارنامه الکترونیکی و یا تبصره ماده ۱۰۰) اقدام نمایند.

پیش از آنکه به نحوه‌ی انتخاب روش‌های پرداخت مالیاتی بپردازیم لازم است کمی بیشتر در خصوص سازمان امور مالیاتی کشور و قانون مربوط به درگاه‌های بانکی اطلاعات بدست آوریم. در ادامه خلاصه‌ای از تاریخچه قانون و تمهیدات ایجاد شده برای آن آمده است.

در سال‌های اخیر، یکی از مسائلی که درباره مالیات به وجود آمده است، عدم تطابق اطلاعات سازمان امور مالیاتی کشور با آمار سیستم بانکی بود. این مشکل باعث فرار برخی افراد از پرداخت مالیات شد. در سال ۱۳۹۸، مجلس شورای اسلامی قانونی به نام «قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مودیان» تصویب کرد. طبق این قانون، همه کسانی که درگاه پرداخت اینترنتی یا دستگاه کارتخوان دارند و یا تمایل به داشتن آن‌ها دارند، موظفند در سایت سازمان امور مالیاتی ثبت‌نام کرده، پرونده مالیاتی خود را ایجاد کرده و کد رهگیری دریافت کنند. در غیر اینصورت، آن‌ها مشمول جریمه‌های سنگین خواهند شد.

با توجه به این قانون، بانک مرکزی با همکاری سازمان امور مالیاتی کشور، برای هر دستگاه کارتخوان و درگاه پرداخت اینترنتی یک شناسه یکتا تعیین کرده است. این اقدام با هدف انتقال اطلاعات مربوط به تراکنش‌های بانکی دستگاه‌های کارتخوان و درگاه‌های پرداخت اینترنتی به سازمان امور مالیاتی انجام می‌شود.

بنابراین تمامی تراکنش‌های حساب‌های متصل به درگاه بانکی و یا کارت‌خوان پس از ثبت‌نام و اتصال درگاه در سامانه‌ی مودیان در رصد سازمان امور مالیاتی کشور است. به همین دلیل بسیار تأکید می‌شود تا حساب کسب‌وکار خود را از سایر حساب‌های شخصی جدا کنید چرا که تراکنش‌های ورودی (واریزی) حساب‌های تعریف شده در سامانه‌ی مودیان، همگی جزوی از درآمد محسوب می‌شود.

نحوه محاسبه مالیات درگاه‌های پرداخت اینترنتی

طبق قانون، میزان مالیات برای درگاه‌های پرداخت تا سقفی از درآمد مشخص، صفر است. اشخاص بر اساس گروه شغلی خود، موظف به پرداخت مالیات در بازه صفر تا ۲۵ درصد می‌شوند.

با اجرای این قانون، تمامی مشاغل برای توسعه فعالیت و به رسمیت شناخته شدن توسط دولت، می‌بایست پرونده مالیاتی خود را تشکیل داده و مجوز کسب، دریافت نمایند. به عبارت دیگر، مشاغل خانگی کوچک، فروشگاه‌های آنلاین مانند فروشگاه‌های اینستاگرامی و وبسایت‌ها و سایر فعالیت‌های مشابه، باید دارای کد رهگیری مالیاتی باشند و درگاه‌های پرداخت خود را به یک حساب بانکی مشخص متصل نمایند.

سقف معافیت مالیاتی در سال ۱۴۰۲ مبلغ ۱۲۰ میلیون تومان، معادل یک میلیارد و دویست هزار ریال می باشد. در واقع اگر درآمد و تراکنش های بانکی درگاه های پرداخت اینترنتی شما کمتر از ۱۲۰ میلیون تومان باشد، از پرداخت مالیات معاف هستید. اما اگر بیشتر از ۱۲۰ میلیون تومان باشد، بر اساس درصدی که در ادامه می گوییم باید مالیات بپردازید:

  • درآمد بیشتر از ۱۲۰ میلیون تومان تا ۱۶۸میلیون تومان : نرخ مالیات ۱۰ درصد
  • درآمد بیشتر از ۱۶۸ میلیون تومان تا  ۲۷۶ میلیون تومان: نرخ مالیاتی ۱۵ درصد
  • درآمد بیشتر از ۲۷۶ میلیون تومان تا ۴۰۸ میلیون تومان: نرخ مالیات ۲۵ درصد
  • نسبت به مازاد ۴۰۸ میلیون به بالا: نرخ مالیات ۳۰ درصد

کسب و کارهای معاف از مالیات درگاه های پرداخت اینترنتی

بعضی از کسب و کارها و افراد، طبق قانون مالیات مستقیم معاف از پرداخت مالیات هستند و نرخ مالیاتی صفر دارند، یعنی اگر وظایف مالیاتی‌شان را در زمان مقرر شده انجام دهند، مالیات نمی‌دهند.

  • آموزشگاه‌های فنی و حرفه‌ای با مجوز از سازمان فنی و حرفه‌ای کشور
  • مهد کودک‌های مناطق روستایی
  • مدارس غیر انتفاعی در همه پایه‌ها
  • باشگاه‌های دارای مجوز از سازمان تربیت بدنی در صورتی که درآمد تنها از فعالیت‌های ورزشی باشد
  • سایت‌های آموزشی و فعال در زمینه یادگیری دارای مجوز از وزارت ارشاد اسلامی
  • انتشاراتی‌ها، مطبوعاتی‌ها با مجوز وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  • کارگاه‌های صنایع دستی و فرش دستباف
  • همچنین کسب و کارهای دانش بنیان در صورت ثبت معافیت در مجوز و شرکت‌های دانش بنیان واقع در پارک علم و فناوری منوط به داشتن شرایط فعالیت در این پارک، به مدت 15 سال از پرداخت مالیات معاف هستند

هزینه‌های قابل قبول صاحبان مشاغل چیست؟

تا اینجا به نحوه‌ی محاسبه مالیات و شرایط برخورداری از معافیت‌ها پرداختیم. اما شما برای اثبات میزان درآمد خود به سازمان امور مالیاتی کشور باید هزینه‌های قابل قبولی هم ارائه دهید. به عبارتی تمامی واریزی مشتریان شما سود محسوب نمی‌شود بلکه مابه‌تفاوت واریزی و هزینه‌‌های شما، درآمدی است که سازمان امور مالیاتی نسبت به پرداخت مالیات آن مدعی است. بنابراین دانستن این موضوع که چه هزینه‌هایی از نظر سازمان امور مالیاتی کشور قابل قبول و رسمی به حساب می‌آید برای تمامی مودیان بسیار ضروری است. در زیر به بخشی از آنها اشاره شده است اما پیشنهاد می‌شود تا به ماده‌ها و تبصره‌های اشاره شده را با دقت بخوانید و با کسب‌وکار خود مطابقت دهید.

مطابق با ماده ۱۴۷ قانون مالیات‌های مستقیم، هزینه‌های قابل‌ قبول صاحبان مشاغل برای تعیین شدن میزان درآمد مشمولین مالیات، هزینه‌هایی هستند که در حدود متعارف متکی به مدارک بوده و منحصرا مربوط به تحصیل درآمد موسسه در دوره مالی مربوط با رعایت حد نصاب‌های مقرر ‌گردد. همچنین در ماده 148 قانون مالیات‌های مستقیم هزینه‌های قابل‌ قبول برای سازمان و اداره امور مالیاتی کشور به شکل کلی بیان گردیده‌اند. برخی از این هزینه‌ها عبارتند از:

  • قیمت خرید کالاهای فروخته‌ شده و یا قیمت خرید مواد مصرفی مورد نیاز کالاها و خدمات فروخته‌ شده
  • هزینه‌های استخدامی کارکنان (با توجه به تخصص)
  • کرایه محل مجموعه و یا مؤسسه اجاره‌ای
  • اجاره‌ بهای ماشین‌آلات و ادوات مؤسسه
  • هزینه‌های سوخت، برق، آب، مخابرات و غیره
  • وجوه پرداختی بیمه و حق امتیازهای مؤسسه
  • هزینه‌های تحقیقات، آزمایش‌ها، آموزش و نشریه‌ها
  • هزینه‌های جبران خسارات اگر تحت پوشش بیمه نباشد
  • هزینه‌های فرهنگی و ورزشی و رفاهی کارکنان مطابق با حد نصاب مقرر در قانون

در روش پرداخت از طریق اظهارنامه کلیه مودیان باید بتوانند هزینه‌های خود را شناسایی کرده و در فرم الکترونیکی آنها را مشخص نمایند تا متناسب با درآمد واقعی خود، مالیات پرداخت نمایند. روش برخورداری از تبصره ماده ۱۰۰، که به صورت مقطوع و متناسب با رسته‌ی شغلی که در ابتدا انتخاب نموده‌اید در پست‌های بعدی توضیحات بیشتری داده خواهد شد.